یک شیر هیدرولیکی یک جزء اتوماسیون است که توسط روغن فشار اداره می شود. توسط روغن فشار شیر توزیع فشار کنترل می شود. معمولاً در ترکیب با یک دریچه توزیع فشار الکترومغناطیسی استفاده می شود. می توان از آن برای کنترل خاموش و خاموش نفت، گاز، شیر هیدرولیک و سیستم های خط لوله آب ایستگاه های برق آبی استفاده کرد. معمولا برای گیره، کنترل، روغن کاری و دیگر مدارهای نفتی استفاده می شود. نوع مستقیم-بازیگری و نوع خلبان، شیر هیدرولیکی وجود دارد و بیشتر از نوع خلبان استفاده می شود. از آن برای کاهش و تثبیت فشار روغن یک شاخه در سیستم استفاده می شود. اغلب برای گیره، کنترل، روان کاری و دیگر مدارهای نفتی استفاده می شود. نوع مستقیم-بازیگری، نوع خلبان، شیر هیدرولیکی و نوع انباشته وجود دارد.
با توجه به هدف، به شیر یک طرفه و دریچه برگشتی تقسیم می شود. شیر یک طرفه: تنها اجازه می دهد مایع در یک جهت در خط لوله، شیر هیدرولیکی به هم متصل شود و در جهت معکوس قطع شود. شیر برگشتی: رابطه خاموش و خاموش بین خطوط لوله مختلف را تغییر دهید. با توجه به موقعیت کاری استخر در بدنه شیر، می توان آن را به دو موقعیت، سه موقعیت و غیره تقسیم کرد با توجه به تعداد کانال های کنترل شده، می توان آن را به دو، سه، چهار، پنج و غیره شیر هیدرولیکی با توجه به حالت درایو استخر تقسیم کرد، می توان آن را به حالت دستی، موتوری، الکتریکی، هیدرولیکی و غیره تقسیم کرد. شکل ۲ اصل کار شیر برگشت چهار طرفه سه موقعیتی را نشان می دهد. P بندر عرضه نفت، O بندر بازگشت نفت، و A و B پورت خروجی منجر به عملگر است.
هنگامی که استخر در موقعیت خنثی است, شیر هیدرولیک تمام بنادر نفت قطع, و عملگر حرکت نمی کند; هنگامی که استخر به موقعیت مناسب منتقل می شود، P به شیر A،هیدرولیک متصل است و B به O متصل است؛ هنگامی که استخر به سمت چپ منتقل می شود، P و B به هم متصل می شوند Pass, A و O pass. به این ترتیب شیر هیدرولیکی عملگر می تواند به جلو و عقب حرکت کند.